relevant zijn, relevant blijven

21 maart 2018

Ontvangst: 11:30

Spant! Bussum

‘Relevant zijn, relevant blijven’

Interactief ADG-congres in theater vol reuring

Stilzitten en luisteren? Volkomen passé. Je schiet een selfie, logt in met je smartphone en stoeit met prikkelende vragen. Antwoorden verplicht, anders doe je niet mee. De focus van het 9de ADG-dienstengroepcongres ligt op interactie. Sta op uit je stoel, maak een match en zeg ook even wat er op je grafsteen moet staan.
De toon is al meteen gezet. Dagvoorzitter Rens de Jong start energiek zijn dialoog met running mate en chef-Buzzmaster Marike Schols en zet de zaal op scherp. Toch kijk je er wel even van op, als Ron Steenkuijl - directeur Corporate Affairs bij ADG - in een zaal vol ondernemers opeens met een rode vlag staat te zwaaien. Een stemadvies daags voor de gemeenteraadsverkiezingen? Natuurlijk niet. Steenkuijls provocerende act, die de opening vormt van het 9de ADG-Dienstengroepcongres medio maart ’18 in Spant! in Bussum, is historisch en symbolisch van aard. In het Engeland van 1865 gold een auto als een uiterst gevaarlijke machinerie, die de paarden maar deed schrikken. Het ronkende voertuig werd zelfs zó gevaarlijk geacht, dat er iemand met een rode vlag vóór moest gaan lopen. Veiligheid voor alles, ook toen al.
“Als dat nu nog zo moest, was heel de wereld rood en de werkloosheid drastisch gedaald”, grapt Steenkuil. Maar evident is de kern van zijn relaas: de angst voor verandering. En die is niet nodig. Integendeel. “Een ondernemer die in deze disruptieve tijd buiten de gebaande paden durft te gaan, heeft succes en is relevant.”
Zijn bewering staat niet op zich, want het thema van vandaag is ‘relevantie’. Verandering verplicht, dus. “Maar vergeet daarbij niet je maatschappelijke verantwoordelijkheid”, geeft Steenkuil in een tweede spreekbeurt aan. Hij voegt daad bij het woord met ‘FiKks’, een in 2017 door ADG geïnitieerd project dat mensen helpt hun schulden weg te werken. Relevant? Ga maar na, een op de vijf (!) Nederlandse huishoudens kampt met schulden. “Het doel is dat in 2020 5.000 bedrijven meedoen aan FiKks.” De bijval tot steun uit de zaal is in elk geval bemoedigend.
   De Jong en Schols stomen na de opening weer vol gas door, schakelen de Buzzmaster opnieuw in en vinden matches onder de congresbezoekers door hen met vragen te bestoken als: ‘Waar ben je goed in?’, ‘Ben je een doener of schreeuwer?’ of ‘Wat wil je dat er straks op je grafsteen staat.’
   Het goed ingespeelde duo De Vrije Denkers, Arthur Kruisman en Patrick Donath, is een perfect vervolg in dit reuringtheater. “Doen is de beste manier van denken” propageren zij en werken hun stelling uit met “Veel onderwerpen, hoge snelheid en een gebrek aan structuur in de presentatie.” De vanzelfsprekendheid waarmee ze vervolgens de zaal inpakken, is verbazingwekkend. Nog geen minuut later staat iedereen overeind, telt tot drie, klapt in de handen, springt omhoog en maakt een dolkomisch dansje. Motivatie voor deze opdracht: bewegen en tegelijk moeten nadenken, doet aanspraak op beide hersenhelften.
En ook: in chaos rendeert creativiteit. Die zijn we namelijk behoorlijk kwijtgeraakt, omdat we ons aanpassen aan structuren en conformeren aan het collectief. “Als we vijf jaar oud zijn, zijn we het creatiefst. Als we acht zijn, is dat al gehalveerd. En eenmaal 44 verkeren we in een staat van terminale serieusheid.” Relevantie is dan ver te zoeken. Hoe dit aan te pakken? “Leer nieuwe vaardigheden, experimenteer, improviseer en maak vooral veel fouten. Stel een doel, maar verlies niet de omgeving uit het oog. Begin klein, de grote stappen komen vanzelf.”
   De lezing van Alexander Klöpping brengt weer rust in de zaal. Bezorgd maar ook met bewondering verhaalt de internetondernemer en oprichter van nieuwssite Blendle over de kennis en macht van databedrijven. Slimme computerprogramma´s filteren persoonlijke gegevens uit internetgedrag van consumenten en gebruiken die voor gepersonaliseerde advertenties. Een bedrijf dat babyspullen verkoopt, wist eerder dat een 16-jarig meisje zwanger was dan de vader van de jonge, aankomende moeder. “Wie personaliseert, wint.”
Uiteraard spreekt Klöpping ook over de gekaapte gegevens van miljoenen Facebookgebruikers door Cambridge Analytica. Met sturende berichten en nepnieuws is daarmee het stemgedrag van Amerikanen beïnvloed. “Relevantie kan ook tot slechte dingen leiden. Je kunt zelfs te relevant zijn”, stelt hij.
   Daarvan is bij modeblogger en tv-personality Anna Nooshin zeker geen sprake. Ze maakt indruk met de eenvoud van haar presentatie, een persoonlijk verhaal over haar hectische verleden als vluchteling en haar huidige succes. Kwetsbaar lijkt de kleine vrouw op het grote podium. Maar uit haar woorden blijkt de kracht van haar karakter: “Ik heb geen plan B, want ik weet precies waar ik naartoe wil.” En vooral: “Ik luister nooit naar iemand, ik doe altijd wat ik zelf wil.” Anna Nooshin is haar eigen relevantie.
   Ondernemend activist en Energiecommissaris van Nederland, Ruud Koornstra, gooit daarna weer de beuk erin met een razendsnelle voordracht over ringsteken met een helikopter, Apollo 13 (Houston, we have a problem) of “Een dikke kerel in een plastic auto op batterijen”. Crux van zijn betoog is duurzaamheid. “We hebben alles in Nederland: innovatie, intelligente mensen, goed ondernemerschap… En poen. We zijn schathemeltjerijk. Maar met het implementeren van duurzame energie is het slecht gesteld. We staan te veel met beide benen op de grond. Probeer dan maar eens een stap te zetten.”
Koornstra bepleit geen halve maatregelen. Zo refereert hij aan een Zeeuwse burgemeester die tijdens de Watersnoodramp in 1953 een vrachtschip vordert, om het in een gat in de dijk te varen en zo het lek te dichten. “Wij als ondernemers moeten aan de bak” houdt hij zijn gehoor voor. “En als iemand zegt dat ie dat geen goed idee vindt, sla hem dan op zijn bek.”
   Ook volop reuring bij Koornstra dus, wat weer een prachtige voorzet is voor columnist Nico Dijkshoorn. In zijn spitsvondige afronding steekt hij de draak met sprekers, maar ook met het publiek vanwege de kritiekloze volgzaamheid: “Allemaal opstaan, leg je hand op je voorhoofd. En ga nu maar weer zitten.”
Als ouderwetse ‘papieren krantenman’ neemt Dijkshoorn uiteraard graag zijn concurrent Klöpping van Blendle op de korrel: “Hoe kan je controleren of hij niet je anonieme FiKksbuddy is.” Een tip voor De Vrije Denkers: “Als je vraagt anders te denken, trek dan niet hetzelfde T-shirt aan. Dan heb je toch een beetje de uitstraling van een accordeonduo.” Over de lange spreekbeurt van Koornstra: “Die had in zijn extra spreektijd een nieuwe gloeilamp kunnen ontdekken.” Maar Dijkshoorn spaart ook zichzelf niet getuige zijn graftschrift: “Hier ligt Nico. Hij dronk frituurvet uit een kliko.”